Belgische bookmakers 2026: 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen

Wie in België online op voetbal of wielrennen wil wedden, heeft juridisch gesproken weinig te kiezen. Er is één wettelijke weg, en die loopt via de Kansspelcommissie. Al het andere is niet strenger gereguleerd, het is onvergund — en dat verschil bepaalt hoe de markt eruitziet, welke voorwaarden je aanvaardt en wat je als speler mag verwachten als het misloopt.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Stand van de gegevens: 14.11.2026, met de licentievermeldingen en limietregels getoetst aan het register van de Kansspelcommissie en aan de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen.

Wat is een bookmaker: de kern in het kort

Een bookmaker zet een prijs op een onzekere gebeurtenis. Hij neemt jouw inzet aan, bepaalt de quotering waartegen hij dat doet, en keert uit als de gebeurtenis uitvalt zoals jij voorspelde. De wet beschrijft die activiteit zelf: een weddenschap is in artikel 2 van de Kansspelwet een spel waarbij elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voordoet. De klassieke variant tegen een vaste notering is de “weddenschap tegen notering”; de onderlinge weddenschap, waarbij de spelers onder elkaar spelen en de inzetten in één pot gaan, is een aparte figuur in de tekst. De sport die je zelf beoefent valt buiten het toepassingsgebied van de wet — de organisatie van sportwedstrijden is niet hetzelfde als het aanbieden van weddenschappen erop.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Voor de speler komt dat neer op een handel die transparanter lijkt dan ze is. De bookmaker verdient niet omdat hij gelijk heeft, maar omdat hij zijn prijzen zo zet dat er tussen de inzetten aan de ene kant en de uitbetalingen aan de andere kant een strook overblijft. Hoe breed die strook is, bepaalt hij; jij ziet alleen het resultaat van zijn rekenwerk, in de vorm van een decimale quotering met een komma.

België is geen markt waar een nieuwkomer zomaar een site opent. Het is een vergund systeem met een beperkt aantal plaatsen, en die plaatsen zijn bezet. Wie hier aanbiedt, doet dat met een papieren werkelijkheid achter zich: een fysieke inrichting, een houder, een dossier bij de toezichthouder. Vanuit jouw stoel lijkt dat formalisme; in de praktijk is het de reden waarom de keuze op deze markt klein is en waarom de voorwaarden bij alle aanbieders op elkaar lijken.

Nieuwe bookmakers aan de buitenrand van de markt

De Nederlandse core van dit onderwerp draait om nieuwe bookmakers, en wie een beetje rondzoekt naar een pas gelanceerde naam, komt meteen in de mist terecht. Wat de Kansspelcommissie bijhoudt, is geen catalogus van merken maar een register van vergunningen: in het uittreksel van 9 oktober 2026 staan 24 vergunningsdossiers die samen 25 domeinnamen dekken. Een dossier is het dossier van de fysieke inrichting, en het register koppelt een dossier niet aan een moedermaatschappij of aan een reeks zustersites. Een naam die je op internet ziet opduiken, hoeft daar dus geen spoor achter te laten.

Dat is geen administratief detail, het is de eerste kostenpost van deze markt. Elke licentie is gebonden aan een vaste fysieke inrichting en aan één houder, en per houder is er ten hoogste één F1+-vergunning. De drempel om hier iets nieuws te beginnen, is niet een server en een marketingbudget. Het is een stenen zaak plus een vergunningsaanvraag. Daar komt nog een rem bovenop: de Koning kan het aantal wedkantoren dat weddenschappen mag organiseren beperken — wat dat plafond vandaag is, staat nergens vast, maar een murw gemaakte markt met een register van 24 dossiers suggereert geen open huis.

De gemiddelde speler heeft aan die wetenschap precies één ding: wie met een gloednieuw merk te maken krijgt zonder verleden, heeft geen enkel registergegeven in handen om het mee te controleren. Nieuw is op deze markt eerder een waarschuwingssignaal dan een aanbeveling.

Het verschil tussen een wedsite en een boekmaker van vlees en bloed

Een naam, een domein en een houder zijn hier drie verschillende dingen, en de verwarring ertussen kost spelers geld zonder dat er iets strafbaars gebeurt.

De wet bepaalt dat online weddenschappen alleen mogen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die enkel wordt toegekend aan de houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting. Per houder is er ten hoogste één zo'n aanvullende vergunning. De vergunning geldt bovendien per website: vergund is het domein, niet de merknaam. Loopt het merk door op een tweede adres, dan is dat adres er niet automatisch mee gedekt. Onder de vergunningen voor weddenschappen staan de klassen F1 voor het organiseren van weddenschappen, F1+ voor de online variant, F1P voor paardenwedstrijden en F2 voor het aannemen van weddenschappen in een inrichting, met eigen looptijden en eigen voorwaarden.

Wat dat voor jou betekent, is bijna ongemakkelijk concreet. Wie twee boekmakers van dezelfde bekende groep naast elkaar zet, vergelijkt niet per definitie twee vergunde sites. De app op je telefoon kan van een uitgever zijn die niet de vergunninghouder is; uit het register valt die link niet af te leiden, want het register koppelt geen merken aan groepen. De licentie van een Belgische site zegt dus iets over dat domein, en op een ander domein zegt ze niets.

In het meest gestelde-scenario van deze markt is de verwarring nog groter: een speler kiest een site die in het Nederlands is opgesteld, met iDEAL-achtige betaalknoppen, met een logo dat hij herkent. Uitstekende marketing, geen Belgische vergunning. De licentie is Belgisch, en een vergunning uit Malta, Curaçao of het Verenigd Koninkrijk vervangt ze niet.

Wat de markt echt aanbiedt, en wie de rekening betaalt

Wat een vergunde aanbieder mag verkopen, is strak afgebakend: vaste quoteringen op sport. Artikel 43/1 sluit weddenschappen uit op gebeurtenissen die de openbare orde raken, op evenementen waarvan de uitslag al bekend is, en op activiteiten waaraan grotendeels spelers onder 21 jaar deelnemen — jeugdsport valt dus af. De toezichthouder kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet te garanderen valt, wat in de praktijk op matchfixing mikt. Lagere competities bij de volwassenen zijn in de gelezen wettekst niet als zodanig verboden.

Paardenweddenschappen hebben een eigen stelsel: enkel bepaalde onderlinge en vaste weddenschappen, ook op wedstrijden in het buitenland, onder door de Koning bepaalde voorwaarden, en de organisator heeft de F1P-vergunning nodig. Op het register van de paardenweddenschappen staan merken als Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce; wie van hen online onderlinge weddenschappen aanbiedt, is niet vast te stellen.

En dan het punt waar het bijna altijd stil wordt. Live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen worden door de vergunde aanbieders aangeboden, maar een specifieke bepaling daarover staat niet in de gelezen wettekst, en of de toezichthouder er een beperking op legt, weten we niet. Hetzelfde geldt voor esports, virtuele sporten en een weddenschappenbeurs: geen van deze wordt hier als toegelaten of als verboden beschreven. Je mag zelf nagaan wat een aanbieder op zijn eigen voorwaardenpagina zet, en dat is de enige plek waar het voor die aanbieder vastligt.

Onder de vergunningen voor weddenschappen loopt de klok ook anders dan spelers denken. De F1-vergunningen worden vernieuwd in perioden van negen jaar, de F2-vergunningen kennen perioden van drie jaar. Een aanbieder die er vandaag staat, staat er dus over een paar jaar misschien niet meer — en je saldo bij hem is geen recht dat vanzelf met de vergunning mee verhuist.

Legaliteit in België: de rechtsbasis onder een vergunde site

Sinds de inwerkingtreding van het huidige kader is de Belgische markt een gesloten, vergund model, geen gedoogd grijs gebied. De toezichthouder is de Kansspelcommissie (KSC) — in het Frans de Commission des jeux de hasard (CJH) — en de basistekst is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Die tekst is meermaals gewijzigd; de geconsolideerde versie toont als laatste wijziging de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met een aantal bepalingen, waaronder de artikelen 43 en 54, die op 1 juni 2026 in werking treden. Wat die wijziging inhoudelijk verandert, staat niet vast, dus geen enkele regel wordt hier als “vandaag geldend” gepresenteerd buiten wat in de gelezen tekst staat.

Dat voorbehoud is geen muggenzifterij. Boetes, limieten en leeftijdsgrenzen zijn precies de dingen waarop een speler zich baseert, en een wetswijziging die nog maar half in werking is, is geen basis om je aan vast te houden.

Wie een vergunning wil, moet ook een fysieke aanwezigheid in het land hebben. Het vergunningstelsel voor weddenschappen kent de klassen F1, F1+, F1P en F2, elk met eigen looptijden en eigen voorwaarden — een A-, B- of F1-vergunning voor een fysieke inrichting is de onmisbare voorganger van de online vergunning. Voor een klein land is dat een fiks kapitaal aan stenen. De prijs van die eis betaalt niet de aanbieder, die rekent hem door; de speler betaalt hem in versmald aanbod.

Toezicht: wie wat in de gaten houdt

Op het grondgebied van België is de Kansspelcommissie de enige instantie die licenties uitgeeft, int en intrekt, en ze is gevestigd in Brussel. De bevoegdheden zijn wettelijk afgebakend: ze beslist over vergunningen, over de wekelijkse limiet en over het uitsluitingsregister, en ze is expliciet niet aansprakelijk voor technische of menselijke fouten die ertoe leiden dat een uitgesloten persoon tóch speelt.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Dat laatste zinnetje verdient een tweede lezing, want het is de kaleidoscopische kern van Europese gokregulering. De controle op EPIS — naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline — is een plicht van de vergunninghouder. Vergunninghouders mogen geen leningen of krediet aan spelers verstrekken, en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. De toezichthouder deelt de verantwoordelijkheid dus met de aanbieder, maar niet de aansprakelijkheid. Wie erin glipt, is zelf aan zet bij de KSC.

Sancties: de rekening bij illegaal aanbod

De sancties zijn in de wet uitgeschreven en ze zijn fors, ook al is het opvallend dat ze twee aparte sporen volgen. Zonder vergunning spelen of weddenschappen aanbieden is verboden door artikel 4 § 1; de boete kan volgens artikel 63 oplopen tot 960.000 euro. Wie bewust aan een niet-vergund spel deelneemt, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2, met een boete tot 576.000 euro (artikel 64), en artikel 65 laat nog een verdubbeling toe. Het is de bepaling die elke partij die een onvergund merk promoot, van welke kant dan ook, in het vizier brengt — inclusief een pagina die zo'n merk aanprijst als “de beste”.

De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik spoort niet met het bedrag in artikel 64; het blijft dus staan als een cijfer dat de toezichthouder zelf noemt, inclusief de vermenigvuldigingsfactor waarvan de optelsom afhangt van de zaak. Een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete vonden we niet.

Waar het wel hard wordt, is de toegang. Artikel 43/8 § 2 bepaalt dat de Kansspelcommissie een lijst bijhoudt van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. Die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd, zodat de toegang kan worden geblokkeerd. De pagina met de door de KSC geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met 28 september 2026 als recentste beslissing; vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Een lijst van duizend adressen heeft niets van een zeldzaam incident. Het is een lopende bezigheid.

De civiele route blijft ook open: elke belanghebbende kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites, op grond van artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht. Wat niet vaststaat, is of betalingen aan zulke sites technisch geblokkeerd worden. Ga daar dus niet van uit als plan B.

Wat een buitenlandse vergunning hier niet is

De F1+-vergunning is Belgisch. Een vergunning uit een andere lidstaat of uit een derde land vervangt haar niet, en ze geldt per website: vergund is een domein, een merknaam niet.

Wat een speler verliest door de Belgische perimeter te verlaten, is geen elegantie, maar een lijst van vier concrete dingen die hij zelf niet kan organiseren. EPIS bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning; een site zonder Belgische vergunning heeft geen plicht om dat register te raadplegen, beschikt niet over een vergunning van de Kansspelcommissie, voert het logo niet en biedt geen Belgische klachtenroute. De leeftijdscontrole op 21 jaar, de wekelijkse stortingslimiet en een aanspreekbare toezichthouder verdwijnen samen met dat ene papiertje.

Wat een onvergunde zone wél levert, is keuze. Zonder bonusverbod is er ruimte voor welkomstacties, en zonder stortingsplafond kun je er meer geld in een week naar binnen schuiven dan de Belgische wet toelaat. Dat is precies het aanbod dat aantrekkelijk klinkt als je met een klein budget speelt en even niet oplet. Als het misloopt — een bevroren opname, een account dat na verificatie verdwijnt — is het adres dat je aanklaagt een adres dat op een Belgische blokkeerlijst kan staan, en de KSC is dan niet jouw geschillenloket. Je hebt je beroep vrijwillig opgegeven.

Verantwoord spelen: de limieten die een vergunde site je oplegt

België heeft gekozen voor een systeem dat het bedrag begrenst en niet alleen de waarschuwing. Dat klinkt betuttelend, en het is ook zo bedoeld. De vraag is wat het jou kost, en het antwoord is: minder vrijheid, en in ruil daarvoor een rem die je niet zelf hoeft te vinden op een avond waarop je die niet zou vinden.

Het begint bij de leeftijd. De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18 — artikel 54 § 1, van kracht sinds 1 september 2024. Laat een operator een minderjarige speler toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet aan de speler wordt teruggegeven. In de praktijk draagt elke vergunde site die grens op haar eigen pagina, netjes naast een verwijzing naar de toezichthouder en naar hulp bij gokproblemen.

Dan de limiet, en die raakt de portefeuille direct. De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort — niet voor de inzetten. Wie 200 euro stort en hetzelfde bedrag tien keer laat rollen, zit binnen de limiet en heeft tienduizend euro aan weddenschappen gespeeld. Dat detail is het hele punt van het systeem: het plafond begrenst wat je naar de aanbieder overmaakt, niet wat je met dat geld doet.

Je kunt zelf strenger zijn. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. Om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen, ligt de lat hoger: dat kan alleen wie niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank. De omgekeerde wereld, en met opzet — wie aantoonbaar geen uitstaande schulden heeft, mag meer risico nemen, en wie er wel mee kampt, blijft aan de ketting.

De limiet is opgetrokken van 500 naar 200 euro in het najaar van 2022. Of dezelfde weeklimiet identiek geldt voor online wedden als voor casino, staat in de weddenschapspecifieke tekst niet vast. Ga er voor je eigen budget van uit dat de 200 euro de bovengrens is.

EPIS: het uitsluitingsregister dat je niet kunt omzeilen

EPIS bestaat sinds 2004, wordt beheerd door de Kansspelcommissie, en bundelt alle uitgesloten spelers. Naam, voornaam en geboortedatum worden bij deelname aan weddenschappen gecontroleerd, online en offline. Anoniem spelen is in België dus onmogelijk; wie met andermans gegevens speelt, overtreedt artikel 4 § 4.

De inschrijving kan van verschillende kanten komen: van de speler zelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling is het standaardvoorbeeld — van bepaalde beroepen (magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden) of van een voorlopig bewindvoerder. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Drie maanden wachten is de prijs van een beslissing die je op een slechte avond neemt en op een betere weer intrekt; de wet geeft je die tijd niet terug.

Wat er nog aan hulp is, en wat het niet oplost

De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, gratis en dag en nacht. In Vlaanderen verwijst gokhulp.be naar hulp bij gokproblemen. Voor Franstalige spelers in Brussel bestaan er eigen kanalen, waaronder Le Pélican.

Wat een hulplijn niet doet, is een geschil beslechten en een verloren storting terugvragen. En wat de toezichthouder niet doet, is de technische fout oplossen die iemand met een toegangsverbod toch binnen liet. De Kansspelcommissie zegt daarover zelf duidelijk niet aansprakelijk te zijn. Regulering is hier een vangnet met gaten die de wet met opzet heeft laten zitten, en wie erdoor valt, draagt de schade zelf.

Sport en toernooien: waar het aanbod ophoudt

Een WK voetbal is voor een bookmaker het moment waarop de meeste inzetten passeren en de meeste nieuwe accounts worden geopend. Voor een Belgische bookmaker is het ook het moment waarop hij precies evenveel mag doen als in een gewone week: art. 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toestaat, met een boete tot 576.000 euro. Wie de campagne rond een groot toernooi vergelijkt met wat een aanbieder in een ander land mag, ziet meteen het verschil in geluid.

Het koninklijk besluit van 27 februari 2023 — bekendgemaakt op 8 maart 2023, in werking sinds 1 juli 2023 — trekt de toegestane ruimte verder dicht. Vergunninghouders mogen alleen adverteren op hun eigen website en eigen sociale media, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van ten hoogste vijf seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen, zonder echte personen of fictieve personages, en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap in beeld.

Voor wie het WK of de klassiekers volgt via sportmedia, is het sponsoringluik het zichtbaarste. Stadionreclame is verboden sinds 1 januari 2025. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm² en mag niet op het voorpand staan, tot 31 december 2027, en vanaf 1 januari 2028 tot 50 cm². Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsbasis die de Raad van State in twijfel heeft getrokken; of het standhoudt, weten we niet. Dat is de enige plek in dit dossier waar de wetgever zelf het laatste woord niet in handen heeft.

Wat betekent dit voor het aanbod tijdens een toernooi? Minder lawaai, niet meer waarde. Op toernooien als het WK voetbal wordt de sport met de smalste marges de sport met de drukste markten — en druk betekent daar niet gunstig. Publiek geld en emotie drijven de quoteringen aan de inzetkant op, terwijl de retour aan de uitbetalingskant niet meebeweegt. Wie in juni instapt op een wedstrijd die heel Europa volgt, wedt op een markt die voller zit dan de Eerste Klasse in oktober. De prijs voor het gevoel deel te zijn van iets groters, betaal je aan de strook.

Bij paardenweddenschappen is de situatie symmetrisch maar kleiner: het is de enige sporttak met een eigen vergunningenstelsel, de F1P, met een eigen afgebakende set weddenschappen. Voor wielrennen, een klassieker als de Ronde, of een eendagskoers in de Ardennen is er geen apart regime; het valt onder het gewone vergunde product. Wie gelooft dat er een aparte licentie nodig is om op wielrennen te wedden, heeft het mis — en wie gelooft dat een aanbieder daarom meer mag, ook.

Beoordeling van de tien vergunde aanbieders

Wat volgt is geen klassement in de zin van “de beste wint”. Het is een overzicht van aanbieders waarvan het domein in het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ staat, in het uittreksel van 9 oktober 2026, en die informatie over hun sportaanbod of hun app verstrekken. De volgorde is redactioneel; er bestaan geen marktaandeelcijfers en een merk dat hier ontbreekt, is daarmee niet onvergund.

De criteria zijn de zes die je als speler zelf kunt controleren. Vergund domein en wie de houder is. De producten die de wet toestaat: vaste quoteringen, enkelvoudige en combinatieweddenschappen, live wedden, cash out, paardenweddenschappen. De speellimieten en de verwijzing naar EPIS en naar hulp. De betaalkanalen voor storting en opname. De breedte van het sportaanbod. En de leeftijdsgrens die de aanbieder zelf hanteert. Wat je van die zes moet weten, is dat de eerste vier bijna geen verschillen opleveren — een licentie, een keur aan limietopties en een preventieblok staan op elke vergunde site, omdat de wet dat voorschrijft. De variatie zit in de laatste twee.

Kort het belangrijkste dat vooraf geldt: een welkomstbonus of een gratis weddenschap hoort niet bij dit aanbod. Artikel 60 verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelcredit of welk voordeel dan ook aan te bieden om spelers aan te trekken of te houden; het geschenkverbod is van kracht sinds 1 september 2024. De eerdere bonusbeperking uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, dus er is vandaag geen bonusplafond — er is een verbod. Wie op een Belgische pagina een “welkomstbonus” tegenkomt, kijkt naar een aanbieding die de wet hier niet toelaat. Dat is de efficiëntste fraudedetector die deze markt heeft.

De colonne met de leeftijdsgrens herhaalt tien keer hetzelfde cijfer, en dat is geen luiheid van deze pagina maar het gevolg van artikel 54 § 1: de grens ligt wettelijk op 21 jaar. Wat de tabel wél onderscheidt, staat in de laatste kolom, en daar valt iets op dat meer zegt dan de marketing. Zes van de tien kaarten vertellen iets over de app en zijn uitgever — wie de software heeft gebouwd, welke talen het scherm heeft. Over de wedmarkt zelf, de marge, de dekking van de Belgische competitie of de paardenkoersen, staat er zo goed als niets. Dat is geen toeval. De vergunning bepaalt de vorm van het aanbod, en de vorm is bij iedereen dezelfde.

Eén rij draagt een voorbehoud dat de anderen niet dragen. Bij Bingoal Sport is de B+- en F1-vergunning volgens Wikipedia gemeld, niet officieel bevestigd — de operatorpagina was gesloten voor de bron. Bouw daar geen vergelijking op: het gegeven zegt iets over de licentiehistoriek, niet over het vandaag aangeboden product.

Beoordeeld: wat elke aanbieder kost en waar hij goed in is

Circus Sport: een vergund domein met een meertalige app

Het dossier 124893 staat op de houder Circus Belgium SA/NV, en dat is de naam die je bij een geschil aan de balie van de Kansspelcommissie ziet staan. Op het eigen domein draagt de pagina de merknaam; het register koppelt geen merken aan groepen, dus wie wil weten of een tweede adres van dezelfde club onder dezelfde licentie valt, moet het domein zelf tegen de lijst leggen.

De app komt van GAMING1 SPRL en is beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans. Drie talen in één app is een bewuste keuze: het is de combinatie die een Belgische speler in Brussel, Luik of Antwerpen zonder omweg begrijpt.

De kostenkant verdient hier de eerlijkheid dat er niets over de wedmarkt op de kaart staat. Dat is niet hetzelfde als een zwak aanbod — het betekent dat je bij Circus Sport alleen op het scherm kunt vaststellen hoe de quoteringen op de Belgische competitie zich verhouden tot die bij de buren. Eén markt uitrekenen op een rustige woensdagavond levert meer informatie op dan drie avonden scrollen door promoties die de wet hier niet toelaat. Het type speler dat hier goed zit, is de meertalige gebruiker die gemak boven marktbreedte zet; wie de paardenkoersen als hoofdzaak ziet, merkt dat de kaart daarover zwijgt.

Scooore: licentie met een looptijd die je kan natellen

De vergunningen F1 en F1+ van de Kansspelcommissie zijn geldig van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Die periode van negen jaar is de standaardtermijn voor de F1-klasse, en het is de moeite om er even bij stil te staan: dit is de enige aanbieder in de lijst die zijn eigen looptijd publiek en met data vermeldt.

Wat het je kost, is simpel geformuleerd. Een licentie met een aflopende termijn betekent dat de aanbieder over vijf jaar zijn dossier opnieuw door de molen moet halen. Speelgedrag, limietberichten en opnameverzoeken leven in dat dossier mee. Wie een saldo aanhoudt bij een aanbieder die in een vernieuwingsronde zit, houdt het aan bij een partij die zijn papieren moet verdedigen.

De app staat qua aanbod in dezelfde stille categorie als de rest: over de wedmarkt wordt niets bijzonders gemeld. De veiligheidsblokken zijn er wel, en dat is de uitkomst van de wet, niet van een keuze van de aanbieder. Waar Scooore zich onderscheidt, is precies dat onderscheid waar niemand naar zoekt en dat toch de moeite is: het is de enige aanbieder die zijn vergunningsdata in het openbaar zet. Dat vertrouwen is goedkoop te controleren, en daarom waardevol.

Betano Sports: uitgever in het buitenland, licentie in België

Dossier 116777 hoort bij Casinos Austria International Belgium SA/NV, een houder wiens naam de Belgische tak van een Oostenrijkse groep verraadt. De app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door Kaizen Gaming International Limited en is onder meer beschikbaar in het Nederlands en Frans.

Dat is een nuttige illustratie van het onderscheid dat deze pagina blijft maken. De uitgever van de software is een internationale maatschappij; de vergunninghouder is een Belgische vennootschap. Wie een geschil heeft, is bij de tweede partij, niet bij de eerste. De naam van de app-uitgever in de App Store vertelt je dus niets over de vraag of je Belgisch beschermd bent — de dossiernummer in het register vertelt dat wel.

Betano staat in deze lijst met dezelfde onbekende wedmarkt als de andere aanbieders. Wat de kaart wél geeft, is tweetaligheid op het scherm. Voor een speler die Nederlandstalig is maar Franstalige vrienden heeft, is dat een praktisch voordeel; voor de vergelijking van marges levert het niets op. Als kostenpunt blijft staan: de app vertelt je waar de software vandaan komt, niet wat je aan de uitbetalingskant betaalt.

Bingoal Sport: een licentiegeschiedenis met een onbevestigde bron

Dossier 116870 staat op de houder World Football Association SA/NV, een naam die je in het straatbeeld niet tegenkomt en die dus de moeite is om even te onthouden.

Het enige gegeven over de licentiehistoriek dat de kaart draagt, is afkomstig van buiten de operator: volgens Wikipedia, niet officieel bevestigd, beschikte Bingoal in juli 2021 over een B+-vergunning voor online speelautomatenhallen en een F1-vergunning voor online weddenschappen. Dat is de reden waarom de app-pagina van de operator gesloten bleef. Bouw er geen vergelijking op — het cijfer is van een encyclopedie, niet van de toezichthouder of de aanbieder zelf.

En hier zit de duurste verwarring van deze hele lijst. B+ en F1 zijn vergunningen voor heel andere dingen dan F1+, en een casino wordt onder een aparte vergunning en met een eigen limietregime uitgebaat. Speelautomaten en online wedden staan niet onder dezelfde noemer, en de ene limiet is de andere niet. Wie het speelautomatenproduct van dit huis in gedachten heeft, vergelijkt appels met kaatsen. Op het weddenschapsproduct is het dossiernummer het enige dat telt, en het staat er.

ZEbet Sports: paardenverleden onder een sportlicentie

Dossier 117739 hoort bij de houder Turf Belgium. De naam alleen al vertelt het verhaal: wie in de Belgische paardenwereld iets betekent, heet geen “Sport” of “Bet”. De app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd en is beschikbaar in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans — vier talen, meer dan de meeste aanbieders op deze lijst.

Dat brengt een praktische vraag op tafel waarop deze pagina het antwoord schat en niet geeft. Paardenweddenschappen vormen een eigen tak met de F1P-vergunning en een eigen afgebakende reeks weddenschappen; op het register van de paardenweddenschappen staan de merken Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Welke van hen online onderlinge weddenschappen aanbiedt, is niet vast te stellen. De naam van de houder maakt een paardenachtergrond aannemelijk; een vergunningenstelsel dat je van de wettekst moet aflezen, maakt het niet zeker.

Voor een speler die de koersen volgt, is de vraag wél belangrijk. Wie op de paarden het meeste volume draait, moet nagaan of de betrokken site onder de F1P- of de F1+-vergunning valt, en of de vorm van de weddenschap — onderling of tegen notering — de vorm is die hij zoekt. Voor de sportwedder is ZEbet een gewone vermelding met een brede taalondersteuning en, voor de rest, dezelfde stilte over de wedmarkt als de buren.

Betcenter: een account openen kost een leeftijdsverklaring

Dossier 116594 staat op Betcenter Group SA/NV, en dat is de houder bij wie je dossier ligt.

Veel meer dan de leeftijdsgrens levert de kaart niet op: om een account te openen en op sport te wedden, moet men 21 jaar of ouder zijn. Dat is in België geen keuze maar de wet, en de aanbieder zegt het netjes op de plek waar je het leest voordat je op aanmelden drukt. Elke controle die een aanbieder op dat moment uitvoert, is dus een controle die de wet eist: naam, voornaam en geboortedatum tegen EPIS, en de leeftijd tegen artikel 54 § 1.

Wat een speler hieruit moet meenemen, is de volgorde. Registratie is het moment waarop je identiteit en je leeftijd in het systeem belanden en waarop je aan de limiet van 200 euro per week per website vastzit. Er is geen anonieme tussenstap, en dat is dezelfde regel die de controle op een toegangsverbod mogelijk maakt. Voor iemand die dit als een formaliteit leest, is het dat niet: de registratie is het punt waarop je rechten opgeven en bescherming terugkrijgen, in één klik.

Betsson Sports: een miljoenensite die 21 jaar streng zegt

Dossier 116764 hoort bij Sagevas SA/NV. De kaart is hier opvallend expliciet over één ding: de weddensite is, in overeenstemming met de Belgische regelgeving, niet toegankelijk voor personen jonger dan 21 jaar. Dat de aanbieder zijn eigen leeftijdsgrens met een wettelijke formule onderbouwt, is een klein maar veelzeggend teken — het is de taal van iemand die zijn vergunningsdossier op orde houdt.

Betsson is een merk dat internationaal onder meer bekend staat om zijn sportaanbod, en dat is precies het punt waar de Belgische regeling de verwachting ondermijnt. De buitenlandse reputatie van een merk zegt niets over wat het Belgische domein mag aanbieden. Artikel 60 legt een algemeen verbod op het verstrekken van welk voordeel dan ook om spelers te trekken of te houden, en dat verbod hangt aan de vergunninghouder, niet aan de merknaam. Een speler die hoopt op de acties die hij bij hetzelfde merk in een ander land zag, zoekt op het verkeerde adres, en het profiel dat hier wél past, is de speler die de Belgische markt bewust sober wil.

Bet777: 2.000 weddenschappen op 60 sporten, en wat dat kost

Dossier 117638 staat op Casino de Spa SA/NV — de houder achter de naam is dus een casino-vennootschap, terwijl de vergunning die je hier gebruikt een F1+-vergunning voor online wedden is. De app kondigt in zijn eigen beschrijving meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan.

Dit is de enige kaart in het gezelschap die een concrete maat voor de breedte van het aanbod geeft, en het is de moeite om even uit elkaar te halen wat dat cijfer wel en niet is. Duizend weddenschappen op één wedstrijd is een marketinggetal tot je gaat kijken waar ze zitten. In de praktijk worden wedmarkten als over/under en handicap uitgebreid met alternatieve lijnen, en dat is precies waar de marge per markt het dikst is. Een brede catalogus is dus niet automatisch een goedkope catalogus: de gewone, volle markten blijven de goedkoopste plek in het huis, en de exotische varianten zijn de plek waar de aanbieder zijn werk het duurst factureert. De dekking van 60 sporten is in België daarentegen echt een voorsprong — wie op volleybal, darts of een sport buiten het voetbalseizoen wedt, heeft hier meer te kiezen dan bij een soberder aanbieder.

Golden Palace Sports: acht betaalmethoden en één verbod

Dossier 126426 staat op Stargames SA/NV. De eigen site vermeldt Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer als betaalmethoden — de breedste betaallijst in dit gezelschap, en de enige kaart waarop een betaallijst als gegeven staat.

Om die lijst goed te lezen, moet je weten wat er niet op mag staan. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Visa Debit is dus de debetvariant, en dat is geen smaak maar de enige vorm van kaartbetaling die hier mag. De aanwezigheid van een debetkaart naast Bancontact en een reeks e-wallets betekent praktisch: je kunt storten zonder kredietlijn, je kunt binnen de weeklimiet van 200 euro blijven, en je kunt niet vergeten dat je met geleend geld speelt — want de wet laat die mogelijkheid niet toe.

Wat de kaart niet zegt: of er kosten aan stortingen of opnames hangen en hoe lang een opname duurt. Dat staat in de eigen voorwaarden, samen met de verwerkingspogingen die je als speler zelf moet natellen. Rekeningkosten zijn de verborgen kostenpost van elke wedaccount, en ze verdienen een blik voordat je stort, niet erna.

Starcasino Sport: 17 talen en een Houder met een eigen naam

Dossier 116431 hoort bij de houder SGS Betting. De app van Starcasino Sport wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in 17 talen, waaronder het Nederlands en het Frans.

Zeventien talen is de wijdste taalactie in deze lijst, en het vertelt iets over de doelgroep: dit is een product dat op reizigers en op meertalige spelers is gericht, niet op de pure lokale markt. Wie in Brussel woont, in Antwerpen werkt en in het weekend aan de kust zit, heeft hier één app in plaats van drie.

En dan de prijs van die breedte. Hoe meer talen er in het scherm zitten, hoe vaker je de formuleringen van de limiet- en stortingsregels in een vertaalde vorm leest. De 200 euro per week per website verandert daar niet door — die grens is bij alle aanbieders dezelfde en is wettelijk vastgelegd — maar wat een aparte limiet voor een aparte tijdsperiode doet en wat een opname precies verlangt, lees je in een taal die je zelf moet controleren. Dat is een kleine kost die je met een half uur leeswerk volledig wegwerkt. De speler die dit doet, is hier goed af; de speler die het nalaat, niet slechter dan ergens anders, maar even slecht als overal.

Waar de tien samen op uitkomen

Tien vergunningen, tien houders, tien maatschappelijke zetels die de gemiddelde speler nooit opzoekt. De uniformiteit is hier het nieuws, niet de uitzondering: elke aanbieder draagt dezelfde leeftijdsgrens, dezelfde limiet en hetzelfde verbod op voordelen, omdat de wet dat zo bepaalt en de toezichthouder het controleert.

De variatie zit in de details die niet in de wet staan — de taal waarin de app praat, de betaalmethoden die een site accepteert, de breedte van de sportcatalogus, de mate waarin een aanbieder zijn eigen vergunningsdata publiceert. Dat zijn precies de punten waarover je als speler zelf kunt kiezen, en het is de moeite om te kiezen op basis van wat je werkelijk doet. Wie elke week op de Belgische competitie wedt, heeft meer aan een scherpe markt dan aan zestig sporten. Wie zijn saldo groot aanhoudt, doet er goed aan om de licentieperiode en de dossierstatus in het oog te houden — de gegevens daarvoor staan in de tabel van deze pagina, en de rest van het verhaal lees je in de eigen voorwaarden van de aanbieder.

Klassement en criteria: hoe je een aanbieder doorlicht

Een klassement is in België een raar ding, en dat is een gevolg van de wet. Waar je in andere markten de ene aanbieder tegen de andere opzet op welkomstbonussen, bonusvoorwaarden en het aantal gratis speelronden, staat er hier in de wet een verbod op voordelen. De vergelijking verschuift daarmee naar de zaken die overblijven, en wat overblijft, is de prijs. Dat is de enige as waarop een vergunde aanbieder echt kan verschillen: de strook die hij tussen de inzetten en de uitbetalingen houdt.

Beoordeling: de criteria die een vergunde markt overlaat

Wat je echt kunt wegen, is kort. Of het domein in het register staat en wie de houder is. De taal van het product. De betaalmethoden die de site accepteert en de kosten daarvan. De breedte van het aanbod, met het voorbehoud dat breed niet gelijk is aan goedkoop. En de prijszetting op de markten die je zelf speelt — het enige criterium dat in cijfers kan worden uitgedrukt, en het criterium waarop de tien aanbieders in de tabel geen publieke gegevens prijsgeven.

Juist daarom is het de moeite om de prijs zelf uit te rekenen. Hoe dat werkt, staat hierna.

Hoe je de marge van een bookmaker in de odds terugvindt

Wanneer je de uitbetalingsstrook van één markt wil kennen, is de formule kort. Over alle uitkomsten van één markt heen: deel 1 door elk van de decimale quoteringen, tel die uitkomsten op, en de retour is 1 gedeeld door die som. De marge is 100 % min de retour.

Neem een markt met twee uitkomsten, beide aan 1,90 — geen gequoteerde prijs, een voorbeeld. Eén gedeeld door 1,90 is afgerond 0,5263; twee keer die uitkomst is afgerond 1,0526. De retour blijft daarmee rond 95 %, en de marge die de bookmaker houdt, komt uit op ongeveer 5 % van elke ingezette euro. Bij quoteringen die tegen de 1,85 aanleunen, zakt de retour naar ongeveer 92,5 % en klimt de marge naar ongeveer 7,5 %. De uitkomst is dus geen vast getal maar een band: bij scherpe quoteringen rond 1,90 zit de kost rond de 5 %, bij prijzen die dichter bij 1,85 liggen loopt ze richting 7,5 %.

Dezelfde band, uitgedrukt in geld dat je echt neerlegt. Op een inzet van 10 euro bij 1,90 betaalt een winnende weddenschap 19 euro terug; de nettowinst is 9 euro. Van elke 10 euro die op deze markt wordt ingezet, keert de aanbieder gemiddeld ongeveer 9,50 euro uit en houdt hij gemiddeld ongeveer 0,50 euro. Dat is geen schatting van de kans dat je wint, en het is geen garantie dat jij die halve euro ook verliest — het is een gemiddelde over heel veel weddenschappen op deze markt, onder de aanname dat de odds precies de werkelijke kansen weerspiegelen en de inzetten over beide uitkomsten verdeeld raken. Wie één weddenschap plaatst, wint of verliest; de marge is het bedrag dat de markt als geheel kost, en ze wordt niet per weddenschap afgeschreven.

Voorbeeldberekening: wat een ritje op een brede markt je kost

Zet dezelfde rekensom op een combinatieweddenschap, waar de krachten van de marge zich opstapelen. Twee benen van elk 1,90 leveren samen 3,61 — de quoteringen vermenigvuldigen tot één prijs. Op een inzet van 10 euro komt dat neer op een retour van 36,10 euro en een nettowinst van 26,10 euro.

Wat de uitbetaling niet laat zien, is dat elke strook van de vorige markt in de nieuwe prijs zit opgesloten. De marge van 5 % van markt één zit in het eerste been, die van markt twee in het tweede, en de uitbetaling van de combinatie wordt berekend op het product van twee al afgetopte prijzen. Hoe meer benen je aaneenrijgt, hoe meer lagen van die strook je meebetaalt — niet omdat de aanbieder iets extra's doet, maar omdat je twee keer langs dezelfde kassa loopt. Dat is de reden waarom een combinatie van vier scherp geprijsde benen duurder is dan één brede enkelvoudige weddenschap, ook al oogt de combinatie aantrekkelijker.

De grens van deze berekening is de band die eraan hangt. De 5 % en de 7,5 % zijn de uitkomsten bij 1,90 en bij 1,85; de werkelijke kost van een specifieke markt hangt af van de quoteringen die de aanbieder op dat moment zet. Wie de prijs wil kennen, moet de onbekende marges van zijn eigen markten invullen. En wie dat een keer doet op een rustige markt, begrijpt meteen waarom dezelfde quotering bij twee aanbieders nooit helemaal hetzelfde is.

Wat een bonus niet meer kost, en waarom dat de vergelijking simpeler maakt

Bonusvoorwaarden zijn de grootste verborgen kostenpost in markten waar bonussen zijn toegelaten — doorrolvereisten, een minimum-quotering waaraan elk been moet voldoen, een termijn waarbinnen je het moet halen. In België bestaat die kostenpost niet, omdat het aanbod zelf verboden is: artikel 60 verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelcredit of welk voordeel dan ook aan te bieden om spelers te trekken of te houden.

Dat is een echte winst voor de vergelijking, en ze wordt zelden zo benoemd. De vergelijking verschuift naar de enige plek waar de aanbieder nog een marge heeft om aan te draaien: de quotering. De strook die je hierboven hebt uitgerekend, is precies wat er overblijft. Voor een speler met een klein budget is dat geen gemis. Een bonus die je door moet rollen vraagt bijna altijd om extra volume, en volume is precies wat een kleine speler niet moet produceren.

Wat de wekelijkse stortingslimiet je in de praktijk kost

De limiet van 200 euro per week per website komt uit op ongeveer 29 euro per dag, en dat is een bedrag dat een gemiddelde speler niet krap vindt. Waar de grens wringt, is bij de speler die zijn speelgeld in één keer naar binnen wil schuiven en dan op zijn gemak weddenschappen wil plaatsen.

Dezelfde limiet werkt ook als rem op het bedrag dat je in de loop van een jaar kunt verliezen bij één aanbieder. Wie elke week het maximum stort en niets opneemt, heeft na een jaar bijna 10.000 euro naar die aanbieder overgemaakt. Dat is de andere kant van een maatregel die als bescherming wordt gepresenteerd: de weekgrens begrenst het tempo, ze begrenst niet het totaal. En omdat de limiet per website geldt, is het aantal aanbieders waarmee je werkt de enige variabele die het plafond oprekt. Wie bij vier vergunde sites het maximum stort, zit op 800 euro per week, en de wet heeft daarop geen tegengetal.

Het is geen fout van de regeling. Het is de afweging die erin zit: de wetgever vertrouwt de speler op het punt van de limiet zijn weg te vinden, en grijpt harder in op het punt waar de aanbieder hem wil verleiden.

Vragen van spelers

Hoe controleert men of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Door de domeinnaam op te zoeken in het register van de aanvullende vergunningen F1+ op de website van de Kansspelcommissie. Vergund is het domein en niet de merknaam, dus een zustermerk op een ander adres staat er niet automatisch in. In het uittreksel van 9 oktober 2026 staan 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen.

Hoe berekent men de winst van een weddenschap uit de inzet en de odds?

De retour is de inzet vermenigvuldigd met de decimale quotering; de nettowinst is de inzet vermenigvuldigd met de quotering min één. Bij 10 euro inzet en odds 1,90 komt dat neer op 19 euro retour en 9 euro winst. Bij een combinatieweddenschap worden de quoteringen van de benen eerst vermenigvuldigd.

Hoe herkent men de marge van een bookmaker in de odds?

Over één markt deelt men 1 door elke decimale quotering, telt men die waarden op, en is de retour 1 gedeeld door die som; de marge is 100 % min de retour. Bij twee uitkomsten aan 1,90 blijft er ongeveer 95 % retour over, ofwel een kost van ongeveer 5 % per ingezette euro.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Een lagere eigen limiet kan op elk moment worden gevraagd; verhoging kan alleen bij de Kansspelcommissie, na controle in de Centrale voor Kredieten aan Particulieren.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De belasting is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; voor paarden-, honden- en sportweddenschappen geldt daar een tarief van 15 %. Of de winst van de speler zelf belast wordt, is niet uit een primaire bron vast te stellen; daarvoor verwijzen we naar de FOD Financiën of een boekhouder.

Welke risico's lopen spelers op wedsites zonder Belgische vergunning?

Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning, dus een site zonder vergunning checkt het niet. Er is geen Belgische klachtenroute, geen Always Play Legally-logo en geen licentie van de Kansspelcommissie. Wie bewust meedoet, kan bovendien zelf beboet worden onder artikel 4 § 2 van de Kansspelwet.